ویژگی های سگ

برخلاف عقیده جمعی، سایز کوچک لزوماً معرف یک سگ آپارتمانی نیست. بسیاری از سگ های کوچک، خیلی پر انرژی و Yappy (پارس کردن شدید و گوش خراش) هستند آن هم برای زندگی در یک جای مرتفع! ساکت، کم انرژی و کاملاً آرام در خانه و همچنین مؤدب بودن با دیگر ساکنان، موارد خوبی است که در یک سگ آپارتمانی دیده می شود.

بعضی سگ ها به سادگی و بهتر آموزش می بینند و منصفانه نگاه کنیم، در مقایسه با دیگر سگ ها نگهداری از آن ها آسان تر است. آن ها همچنین برای برگشتن به حالت اول در صورت بروز اشتباه از شما و یا وجود تناقض، به قدر کافی انعطاف پذیر هستند. سگ هایی که به شدت حساس، در تصمیم گیری مستقل و یا جسور هستند، مدیریت آن ها برای صاحبان مبتدی ممکن است سخت تر باشد.

بعضی سگ ها اجازه می دهند به شدت آن ها را مجازات کنید در حالی که دیگر سگ ها حتی احساسات شما را جریحه دار می کنند. سگ های با حساسیت کمتر که با صفات ” آسان گیر ” ، ” سازگار ” ، ” انعطاف پذیر ” و ” حتی پوست کلفت ” هم شناخته می شوند، بهتر می توانند خانه شلوغ و آشفته، صاحبان با صدای بلند و یا حتی بیشتر سمج و یا برنامه روزانه تغییر پذیر یا ناسازگار را تحمل کنند. اگر شما بچه ای کوچک، تعداد زیادی مهمانی شبانه، یک تمرین گروهی موسیقی در زیرزمین و یا حتی هدایت یک زندگی پرتکاپو را عهده دار هستید به سراغ سگ های با حساسیت کمتر بروید.

بعضی نژادها به شدت صمیمی و وابسته خانواده خود می شوند و بیشتر مستعد نگرانی یا حتی وحشت از تنها ماندن در خانه صاحبانشان می باشند. سگ های مضطرب می توانند خیلی پارس کنند یا نالان، مخرب و جونده باشند و از جهات دیگر ممکن است شاهد بروز خشونت در آن ها باشیم. این نژادها زمانی که اعضای خانواده در طول روز در خانه هستند یا وقتی آن ها را به محل کار خود می برید، در بهترین حالت خود به سر می برند.

نژادهای دارای موهای خیلی کوتاه و بدون موهای زیرین پوشش یا با موهای کوتاه و همچنین سگ های بدون چربی، مانند گری هاندها، در مقابل سرما آسیب پذیر هستند. سگ های با تحمل پایین در مقابل سرما نیاز دارند در آب و هوای سرد، داخل خانه زندگی کنند و برای یک پیاده روی در هوای خنک نیازمند ژاکت یا پلیور می باشند.

سگ های دارای پوشش ضخیم و متراکم، در مقابل گرمای بیش از اندازه آسیب پذیر می باشند. بنابراین نژادهایی با پوزه های کوتاه مانند بولداگ ها یا پاگ ها از آن جایی که نمی توانند به کمک نفس نفس زدن خودشان را خنک کنند، در این دسته قرار می گیرند. اگر شما یک نژاد حساس به گرما می خواهید، باید در روزهای گرم یا شرجی با شما در خانه بماند و آن ها به مراقبت بیشتری در زمان تمرین در گرما نیاز خواهند داشت.

بعضی نژادها مستقل و گوشه گیراند، حتی اگر از بچگی توسط یک فرد بزرگ شده باشند. بعضی سگ ها صمیمانه مقید به یک فرد می شوند و نسبت به دیگران بی تفاوتند و بقیه به تمام خانواده علاقه نشان می دهند. نژاد، تنها فاکتور میزان علاقه مندی نیست. سگ هایی که در داخل خانه با افرادی در اطرافشان بزرگ می شوند بیشتر با انسان ها صمیمی بوده و خیلی راحت تر مقید می شوند.

با وقار بودن در مقابل بچه ها و قوی بودن به حدی که بتوانند زیاده روی بچه ها در بغل کردن و وارد آوردن ضربه را تحمل کنند و داشتن خوی بخشنده در قبال دویدن و جیغ کشیدن بچه ها ویژگی هایی است که یک سگ را دوستدار بچه ها می کند. شما ممکن است از اینکه بدانید چه سگ هایی در این لیست وجود دارند، سورپرایز شوید؛ باکسرها که به نظر ترسناک می آیند با بچه ها خوب هستند و همینطور پیت بول ها. سگ های کوچک، دل نشین و با پتانسیل تند خویی مانند چی واوا خیلی دوستدار خانواده نیستند. تمام سگ ها منحصر به فرد هستند. رتبه بندی ما عمومی است و تضمینی برای رفتار یک نژاد یا به طور مستقل یک سگ وجود ندارد. سگ ها از هر نژادی می توانند بر اساس تجربیات گذشته خود، آموزشی که در رابطه با چگونگی رفتار با کودکان دیده اند و یا شخصیت خود، با بچه ها خوب باشند. فارق از نژاد و نوع آن، تمام سگ ها دارای فک های قوی و دندان های نوک تیز هستند و ممکن است تحت شرایط پر استرس گاز بگیرند. بچه های کوچک و سگ ها از هر نژادی همیشه باید مراقب داشته باشند و هرگز برای مدتی با هم تنها گذاشته نشوند.

دوستدار سگ ها بودن و صمیمی بودن با انسان ها دو مطلب کاملاً متفاوت است. بعضی سگ ها ممکن است حمله کنند و یا برای تسلط بر سگ های دیگر، حتی اگر در مقابل انسان ها کفش دوزک باشند، تلاش کنند. دیگر سگ ها ترجیح می دهند بازی کنند تا دعوا و بعضی دیگر دم تکان می دهند و فرار می کنند. نژاد تنها فاکتور نیست، سگ هایی که با خواهر و برادر و همچنین مادر خود تا حداقل سن 6 تا 8 هفتگی زندگی می کنند و آن هایی که در دوران بچگی زمان زیادی را صرف بازی کردن با دیگر سگ ها کرده اند، بیشترین مهارت های اجتماعی مربوط به سگ ها را دارند.

سگ های مهربان با غریبه ها، مهمان های خوبی با دم جنبان و پوزه ای که به همه جا می مالند، خواهند بود. دیگر سگ ها خجالتی، بی تفاوت یا حتی پرخاشگر هستند. هر چند بدون در نظر گرفتن نژاد، سگی اگر از زمان بچگی تجربه بودن در میان تعداد زیادی از افراد مختلف با اندازه، سن و شکل های متفاوت را داشته باشد، در بزرگسالی بهتر با غریبه ها ارتباط برقرار خواهد کرد.

اگر قصد دارید خانه خود را با یک سگ قسمت کنید، باید با میزانی از موی سگ روی لباس ها و در خانه خود کنار بیایید. هر چند ریزش مو در برخی نژادها بسیار رایج است، بعضی سگ ها تمام طول سال ریزش مو دارند، بعضی دیگر به صورت فصلی طوفان برف از موهای ریخته ایجاد می کنند، بعضی هم هر دو حالت را با هم دارند و البته بعضی به ندرت ریزش مو دارند. اگر شما در قید و بند تمیزی هستید لازم است یکی از نژادهای با ریزش موی کم را انتخاب کنید و یا زیاد سخت نگیرید.

سگ های مستعد آبریزش دهان ممکن است وقتی برای سلام کردن می آیند دست شما را با خطی از آب دهان مزین کنند و لکه های بزرگ و مرطوبی روی لباس شما باقی بگذارند. اگر برای خلق و خوی شما آب دهان مسئله ای نیست که هیچ ولی اگر در قید و بند تمیزی هستید ممکن است بخواهید سگی با میزان کمتری از آب ریزش را در میان جمع سگ های دارای این خصلت انتخاب کنید.

بعضی از نژادهای سگ به راحتی برس کشیده می شوند و بعضی سگ ها تنها برای تمیز و سالم ماندن، نیازمند حمام، کوتاه کردن مو و دیگر کارهای لازم در رابطه با تمیزی و آراستگی می باشند. زمان و صبوری لازم برای برآوردن نیازهای مربوط به تمیزی و آراستگی سگ خود و یا پولی که بابت انجام این کار به کسی پرداخت می کنید را در نظر داشته باشید.

به دلیل ضعف شیوه پرورش، بعضی نژادها مستعد مشکلات ژنتیکی خاصی مانند دیسپلازی کفل هستند. این به این معنی نیست که تمامی سگ های آن نژاد دچار این بیماری ها خواهند شد، فقط به این معنی است که آن ها در ریسک بیشتری هستند. اگر شما در حال خریدن یک توله سگ هستید خوب است بدانید کدام بیماری های ژنتیکی در نژاد مورد علاقه شما رایج است. بنابراین شما می توانید از پرورش دهنده درباره سلامت فیزیکی والدین توله سگ مورد نظر خود و دیگر بستگان آن سؤال کنید.

بعضی نژادها طبعی پراشتها و تمایل به اضافه وزن دارند. مانند ما انسان ها، داشتن اضافه وزن باعث مشکلاتی در سلامت سگ ها می شود. اگر شما نژادی انتخاب کنید که مستعد اضافه وزن باشد، لازم است تشویقی ها را محدود کرده و مطمئن شوید که به اندازه کافی ورزش می کند. همچنین به جای در دسترس گذاشتن غذا در تمام روز، وعده هایی منظم با اندازه معین برای او بگذارید.

سگ ها در هر اندازه ای موجود می باشند. از کوچک ترین سگ دنیا، چی واوا گرفته تا گریت دین بلند قد. فضای مورد نیاز یک سگ فاکتور کلیدی برای تصمیم گیری در مورد سازگاری آن با شما و فضای زندگی تان می باشد. نژادهای بزرگ سگ ممکن است به نظر بسیار قوی و ترسناک برسند ولی بعضی از آن ها به طور شگفت انگیزی شیرین هستند!

سگ هایی که به راحتی آموزش می پذیرند خیلی سریع در شکل گیری ارتباط بین فرمان (مانند کلمه بشین)، عمل (نشستن) و عاقبت آن (گرفتن تشویقی) تبهر پیدا می کنند. دیگر سگ ها به زمان بیشتر، صبر و تکرار در زمان تمرین کردن نیاز دارند. خیلی از نژادها با هوش اند ولی در زمان تمرین کردن به خاطر داشتن خوی ” چه فایده ای برای من دارد ” در هر موردی می بایست از جایزه و بازی ها برای آموختن پیروی از درخواست شما استفاده کنید.

سگ های پرورش یافته برای انجام کارهایی که نیازمند تصمیم گیری، هوش و تمرکز است مانند گله داری از دام اهلی یا سگ های پرورش یافته جهت دویدن در تمام روز که باید بدن خود را ورزیده کنند، نیازمند ورزش دادن ذهن خود می باشند. اگر آن ها نتوانند شبیه سازی ذهنی مورد نیاز خود را به دست آورند کار خودشان را می کنند. (معمولاً با برنامه ای که شما دوست ندارید مانند جویدن و کندن زمین). آموزش های فرمانبری و اسباب بازی های تعاملی مخصوص سگ، راه حل های خوبی برای تمرین دادن ذهن سگ ها می باشند.

به دهان گرفتن در بیشتر نژادها در خلال بچگی و در نژادهای شکاری در تمام سنین رایج است. به دهان گرفتن به معنی تمایل به مزه مزه کردن، جویدن و گاز گاز کردن (یک گاز نرم و نسبتاً بدون درد که جایش روی پوست نمی ماند) می باشد. این گونه سگ ها بیشتر دوست دارند از دهان خود برای نگه داشتن یا حرکت دادن اعضاء خانواده استفاده کنند و آن ها نیاز دارند که بیاموزند گاز گاز کردن اسباب بازی جویدنی ایرادی ندارد ولی در مورد افراد نباید این کار را بکنند. این نژادها به بازی بگیر-بیار و همین طور جویدن جویدنی که با دانه های غذا و یا تشویقی پر شده باشد تمایل دارند و از آن لذت می برند.